ក្រោមពន្លឺចន្ទ

(បទពាក្យប្រាំពីរ)​

យប់កាន់តែជ្រៅខ្យល់ត្រជាក់                   សន្សើមក៏ធ្លាក់សណ្តំចិត្ត

ក្រោមផ្ទៃមេឃាដ៏ងងឹត                            បេះដូងរឹងរឹតរែងកំព្រា។

សព្វសត្វទាំងឡាយចូលទ្រនំ                   សល់តែរូបខ្ញុំញ័ររងារ

តែមានដួងចន្ទបានជាគ្នា                         តែដួងចន្ទ្រាខ្វះរស្មី។

ចន្ទអើយរះទៅនៅដល់ណា                     រង់ចាំនរណាម្តេចមិនស្តី

ដឹងទេបេះដូងក្រំរីងរៃ                              ម្តេចមិនប្រណីបំភ្លឺចិត្ត។

ឮតែចង្រិតក្អាត់ស្រែកយំ                         លាន់ឮរងំរៀមគេងគិត

ចន្ទអើយចន្ទថ្លៃឆ្ងាយពេកពិត                   ខាននែបនិត្យជិតកាយា។

រាត្រីនេះរៀមអភព្ទក្រៃ                            ម្តេចក៏ចន្ទថ្លៃមិនមេត្តា

ដាច់ចិត្តហើយឬព្រះចន្ទថ្លា                     ​ បំភ្លឺចិន្តាដែលកំព្រា។

រាត្រីនេះម្តេចអាប់រស្មី                             ឬមិនប្រណីចិត្តរងារ

ឬក៏ចន្ទថ្លៃមិននឹកនា                              រៀមរងវេទនាកំព្រាចិត្ត។

ថ្ងៃ ព្រហ ទី ១២ ខែ សីហា 2010